Films als kunst

Het is al bijna een jaar geleden dat ik voor het laatst een blog heb geschreven en hoewel ik vaak aan mijn hippe websiteje moest denken was er steevast een tekort aan inspiratie. Een ieder die mij kent weet dat ik eindeloos kan blijven praten over de meest achterlijke onderwerpen, het moest dan toch mogelijk zijn om iets op het digitale papier te zetten. Daarom zal ik proberen wekelijks een van de onderwerpen die ik in ‘real-life’ heb besproken uit te lichten op dit digitale dagboek. We starten maar eens met een klassiekertje van me: Films als kunst.

Zijn films kunst? Als je het aan mij vraagt wel, zelfs de meest vage comedy heeft vaak een overenthousiaste schrijver die er veel meer in ziet dan jij en ik. Toch wil ik zeker niet alle films kunstzinnig noemen, vaak zijn films gewoonweg niet goed genoeg om dit predikaat te verdienen of worden ze alleen gemaakt om centjes aan de filmmaatschappij te laten doneren. Ik zie zelf kunst in films die een verhaal vertellen, gebruik maken van bijzondere camerahoeken/filters of op een speciale manier in elkaar zitten.

Films die een verhaal vertellen zijn er natuurlijk genoeg, daar hoef ik eigenlijk niet veel over uit te leggen. Toch wil ik wel even kwijt dat ik hierbij meer denk aan The Revenant, Pulp Fiction en Trainspotting dan aan films als American Pie 1 tot 34.

 

Films die gebruik maken van bijzondere technieken als filtergebruik en non-standaard camerahoeken zijn mijn persoonlijke favoriet al merk ik dat veel mensen zich mateloos aan dit soort films kunnen irriteren. Zo zijn films als Drive, Spring Breakers en Only God Forgives voor mij instant klassiekers dankzij de prachtige manier waarop deze zijn opgenomen en ergeren anderen zich dood aan het langzame verhaal, de roze filters en nutteloze subscenes. Dat schoonheid alleen niet genoeg is blijkt uit de film The Neon Demon die ik vorige week heb gezien. Deze film was prachtig geschoten en had een unieke manier van storytelling maar het verhaal zelf was flinterdun waardoor je uiteindelijk teleurgesteld de credits ziet verschijnen.

Films die op een bijzondere manier in elkaar zitten vind ik ook erg cool. Zo zie je in de film Blue Valentine zowel de eerste dagen van een koppel als de dag van hun echtscheiding. Deze scenes worden door elkaar heen vertoond waardoor je als kijker leert waarom de personages van elkaar houden maar ook hoe deze liefde bekoeld raakt. Ook Memento is een film die een verhaal in 2 verschillende tijdschema’s laat zien, bovendien lopen deze scenes behoorlijk elkaar heen waardoor de start van het verhaal niet aan het begin wordt vertoond en ook het einde niet als laatste.

Uiteindelijk denk ik dat iedereen anders naar films kijkt en dat dit het mooie is van de kunstvorm. Ook zal niet iedereen het er mee eens zijn dat het hier überhaupt om kunst gaat. Ik vond het in ieder geval leuk om een klein beetje tekstueel uit te beelden hoe ik naar films kijk en ben benieuwd naar jullie meningen en aanraders.

Sushi, de Hipster Leugen

sushiwitAchter iedere boom staat tegenwoordig een sushi restaurant, op ieder evenement een sushi kraam en in iedere supermarkt is het als kant-en-klaar maaltijd terug te vinden. Sushi, de grootste samenzwering tegen de westerse beschaving sinds 9/11. Maar wat is sushi nu eigenlijk en wat zit hier voor samenzwering achter die de wereld langzaam maar zeker overneemt?

Sushi is een Japans gerecht dat vaak op een schaal geserveerd wordt met een enorme hoeveelheid sojasaus. Sushi bestaat uit (afgekoelde) gekookte rijst dat door rijstazijn is gezuurd. Dit wordt gecombineerd met rauwe vis, groente of (zee) vruchten. Zo op het oog lijkt het allemaal een onschuldig doch vreemd gerecht dat uit het al even zo rare Japan is komen overvliegen. Er is echter meer aan de hand met het rijstgerecht. Continue reading »

Wat zijn helden?

mario balotelli city“Wat een held!”  lees ik in een van de reacties op Voetbalzone. Het betreft hier Mario Balotelli die met een zeer fraai doelpunt met zijn club AC Milan met 1-0 de overwinning heeft behaald. Prachtig doelpunt inderdaad, was het eerste dat in mij op kwam. Toen besefte ik me echter dat Mario daardoor nou niet bepaald een held was geworden. Want wat is nu eigenlijk een held in deze tijd?

Van Dale omschrijft helden als volgt:

held (de; m,v; meervoud: helden)1iem. die uitblinkt door moed: held op sokken quasiheldhaftig iemand; hij is geen held inhet rekenen niet erg goed in2hoofdpersoon: de held van een roman

Continue reading »

Goede Voornemens

2014Terwijl de meeste mensen waarschijnlijk al een aantal voornemens hebben verbroken schrijf ik een stukje over dit toch wel leuke fenomeen. Ieder jaar gaan in Nederland de brainstorm-sessies los en is het tijd voor verbetering in alle soorten en maten. Zo wil de één een aantal kilootjes verliezen, de ander sparen voor een auto en weer een ander wil wat minder boetes in het nieuwe jaar. Ik zelf houd me normaal gesproken nooit aan mijn voornemens welke voornamelijk te maken hebben met gezonder eten en meer sporten. Toch is het in 2013 best aardig gegaan en daarom ga ik ook dit jaar weer een aantal briljante doelen stellen.  Continue reading »

The voice of radio

Vrijdagavond werken is nooit vervelend. Rond negen uur draai ik de knop van de kelderradio naar 102.5 en kan ik genieten van de enige paar uurtjes in de week dat Radio 538 geen popmuziek uitzend. Even een paar uurtjes genieten van elektronisch beat-geweld van de Powermix, Global Dance Chart, Armin van Buuren of Dance Department. Mijn wekelijkse uurtje dampende housebeats wordt de laatste jaren echter bruut verstoord! Een briljant marketingman bij 538 dacht dat het leuk zou zijn om ‘The voice of Holland’ via de radio uit te zenden met daarbij kekke backstage interviews, interviews met vorige deelnemers en andere zaken die radioluisteraars eigenlijk helemaal niets boeien! Continue reading »

Zonder Transport Geen File!

Zonder transport geen concert. Het staat er echt, daar op de achterkant van de vrachtwagen waar ik nu al een minuut achter rijd op de rijksweg A6  Muiderberg – knooppunt Joure. Als ik op weg was naar een concert dan had ik door deze vrachtwagen al een leuke vertraging opgelopen, hoe ironisch eigenlijk. Deze vrachtwagen had namelijk het idee om een van zijn collega chauffeurs in te halen en dat beste mensen duurt meestal heel erg lang. Nu sta ik best bekend om mijn frustraties tijdens het autorijden maar dit is voor mij vaak de druppel die de container vol emmers doet overlopen. Menig scheldwoord verlaat mijn lippen wanneer er weer een vrachtwagen 10 seconden eerder thuis wil zijn en daarvoor een hele snelweg nodig heeft.

Zondertransportgeenconcert Continue reading »

Je kan niet haten op mijn Roy-Bon

Knak! Daar ging op de dag van aankomst in Turkije mijn hipster Vans zonnebril. Ach, hier koop je er zesduizend voor een tientje was mijn eerste gedachte, dus de jacht op een nieuwe vorm van bescherming tegen de zon was begonnen. Helaas bleek dat ik hiervoor in het verkeerde land was terecht gekomen. Ik had er natuurlijk al eens van gehoord en je weet stiekem wat je moet verwachten als je een winkel binnenstapt die M & H heet; afdingen dus. En daar knapte iets bij me. Continue reading »

Hittegolf

Zweet parelt langs mijn voorhoofd, het is alsof ik een dag hard heb gewerkt in de mijnen van Zuid-Afrika. Niets is echter minder waar. Het gaat hier om wakker worden op de respectabele tijd van 11.00 AM in Nederland. Ja echt, het gaat hier om Nederland! Dat landje waar het altijd regent, soms mistig is en waar op andere dagen hagel en sneeuw uit de met wolken gevulde hemel neerdalen. Maar de laatste weken is er iets heel geks aan de hand.

Het lijkt er namelijk op dat die vrolijke, kekke en gele bol boven ons door de wolken is geprikt en ons met een kanonlading uv-straling bestookt! Vandaag gaat de thermometer de 30 graden aantikken, iets waar we weken geleden alleen maar tijdens een LSD trip over konden nadenken. De enige vraag die je jezelf nu moet stellen is; waarom schrijf ik dit en waarom lees jij dit? Pak je rubberboot, badeend, zonnebrand, zonnebril, badhanddoek en transistor radio en ren/fiets/rijdt/skate of zwem richting het strand en geniet van de schaarse dagen waarin Nederland een 2e Salou is geworden!

Vakantie

Het is inmiddels al weer een tijdje geleden dat hier een bericht is geplaatst en dat doet mij natuurlijk groot verdriet. Helaas is het bijhouden van een weblog nog niet zo eenvoudig aangezien de meest geniale uitingen van mijn brein juist opkomen wanneer ik niet in de buurt van een computer ben. Een tweede probleem is het fenomeen; ‘tijd’. Helaas heb ik de laatste weken van mijn studiejaar nog best wel heel erg productief doorgebracht met een daarbij relatief gezien vrij redelijk resultaat.

Waarom is het dan nu wel weer tijd om het weblog der weblogs leven in te blazen? Nou, het is vakantie! Een begrip dat ik heel moeilijk begrijp aangezien het lang geleden is dat ik hier van heb mogen genieten. Tranen rolden langs mijn wangen toen ik er tijdens het hardlopen achterkwam dat middelbare scholen en zelfs het basisonderwijs al genoten van vrije tijd terwijl ik persuasieve communicatie, gespreksanalyse en tekstanalyse aan het bestuderen was. Nu de zoete smaak van vrijheid mij heeft verleid ga ik dan ook hard to the bone genieten van mijn vakantie met veel zon, zee en activiteiten.

Genoeg om over te schrijven dus de komende weken, en dat ga ik dus ook doen!

Dagboek van een pizzabezorger

Sjaal omgeslagen, muts op, bandje vast, bestelling gecontroleerd,ipod aan, sleutel om, een flinke trap tegen de kickstart en los! Totale vrijheid wordt deel van mij, er is maar een doel en dat is het adres dat in een slordig handschrift op het bonnetje staat gekrabbeld. Gevoelstemperatuur is -15 maar ik ken wel erger, het is al Maart inmiddels, veel langer kan het toch niet duren voor de zon zich laat zien?

Terwijl dreunende beats mij begeleiden begint het langzaam te sneeuwen, ik ben inmiddels al op de helft van mijn route. Mogelijke wisselgeld bedragen heb ik intussen al in mijn hoofd berekend en ik begin de kou nu toch wat te voelen. Achter mij bevindt zich een vierkante bak met daarin een heerlijke pizza, een patatje met en een frikadel speciaal, heel wat warmer dan ik in ieder geval. De finish is in zicht en ik gooi de Peugeot Ludix op de stoep en pak de bestelling uit zijn compartiment.

Een vaste klant en een klein fooitje verder rijd ik weer terug door de kou. De sneeuw is inmiddels gestopt en gelukkig niet blijven liggen. Ik droom gaandeweg over de zomer waarin ik mijn Ludix over dijk en strand manoeuvreer met zomerse Ibiza house classics in de oren. Geen jas, zonnebril op en een graad of 15 branden op mijn inmiddels gebruinde huid. Pizzabezorger, een droombaan.