Boodschappen, ze zijn belangrijk. Iedereen moet ze doen, want anders heb je geen bloemkool, deodorant, tiramisu of groene Croky chips. De dagelijkse zaken regel je natuurlijk bij de supermarkt en iedereen heeft daar zijn eigen favoriet. Die van mij? Dat is de Boni. Maar die supermarkt bestaat toch niet meer? Is dat niet Nettorama? Dat klopt, maar voor de echte fans blijft het ‘gewoon’ de Boni (eerlijk toch, Netto klinkt gewoon een stuk minder). Boodschappen bij de Boni doen is echter niet voor iedereen weggelegd, daarvoor moet je eerst de ‘Boni State of Mind’ kunnen aannemen.
Huh? Maar wat is dat dan?
De Boni mag dan misschien de goedkoopste supermarkt zijn (trust me bro), het is een vreemde eend in de bijt. Misschien is dat landelijk helemaal niet het geval hoor, maar bij ons op Urk moet je er mee om kunnen gaan. Midden in het oude dorp ligt de winkel ten eerste aan een weg waar je bijna niet kan parkeren. Dat betekent: of een stukje lopen of lekker op de fiets! Regelmatig fiets ik met twee bonitassen vol spullen en een bierkrat bovenop mijn gevulde fietstas langzaam ‘de bult’ op en denk ik “Waarom ben ik niet met de auto gegaan?!?!”. Maar dat is niet het enige dat de Boni een unieke supermarkt maakt.
Zelfscan? Ruimte? Nooit van gehoord!
De kop verklapt het al. Onze Nettorama/Boni heeft geen zelfscan kassa’s. Daarnaast is er een groot tekort aan ruimte, want de supermarkt zit al vele jaren in een pand dat eigenlijk te klein is. Dat maakt allemaal niet uit, want hier komt het grote geheim van een bezoek aan onze supermarkt. Het is een eenvoudig proces dat al begint wanner je bij de winkelwagentjes bij de ingang komt aanlopen. Je staat voor de deur, sluit je ogen, neemt een diepe ademteug en in je hoofd herhaal je de volgende zinnen:
- Je begint nu aan een winkelreis die 5 minuten, maar ook een half uur kan duren.
- Winkelmandje? Nee de Netto heeft alleen superhugerolmanden, dat is écht veel handiger.
- Er passen geen twee winkelkarretjes door de rij waar je favoriete chips (en waspoeder) ligt, even wachten hoor.
- Er staan twee oude schoolvriendinnen met elkaar te praten in gangpad 2. Je kan niet passeren tot alle oude klasgenoten, de nieuwste roddels, politiek en de wereldproblemen zijn besproken.
- Bij de statiegeldautomaat staan twee jongetjes die net zeshonderd prullenbakken en het strand hebben afgelopen om drie vuilniszakken vol blikjes en flessen in te leveren.
- Bij de kassa staat iemand voor je die is vergeten groente/fruit af te wegen en de hele winkel doormoet om dat te fixen, accepteer dit.
- Die ene Duitse toerist begrijpt niet dat creditcards niet geaccepteerd worden, erger je daar niet aan.
- De bejaarde voor je moet toch écht even terug de winkel in om die ene aanbieding alsnog te kopen.
Dat is het, je mag je ogen weer openen. Jij bent nu klaar voor alle mogelijke scenario’s en kan genieten van een heerlijke winkelervaring bij de goedkoopste supermarkt van Urk.
Maar gaat het dan altijd zo?
Nee, natuurlijk niet. Soms ben je met twee minuutjes en een zak boodschappen weer thuis. Maar de grootste angsten die hierboven zijn omschreven gebeuren wel vaker dan bij de meeste supermarkten. Ga er daarom gewoon vanuit dat ze voorkomen. Zo valt het altijd mee en heb jij een heerlijke supermarkt ervaring.
The Boni for life, oude dorp strijders unite!
